Ұяттан жер болды д.м. ~ М е р у е р т. Өзің болмасаң, саған кім айқайлаушы еді?! . М ұ р а т. Апамның дауысын естіп едім ғой? М е р у е р т. Апамды көретін енді сенде бет бар ма?!. Қ.Ысқ. ~ Енді міне, Сəуле сұлудың сүйген жар туралы ақ арманы мен пəк қиялына шылау түсірместей тап– таза көріп жүрген жігіті оның көзімен қарағандағы ақ бетіне қайдағы бір қара ниетті қарғыс атқанның ғайбат сөзімен қара күйе жағып алып, өз– өзінен шұбартып қайтып келе жатыр. Қызға қарар бет бар ма бұл шұбарда?! Өкінішім – осы. З.Қаб.