Естен айырды; жоқ қылды. * Ш е м е н Келтірдің бұл күң жынымды, Тас қамауда шірітіп Құрытайын дымыңды… М.Әу. * Жүрегім шапқан аттың тұяғындай дүрс-дүрс соғып, көзім қылиланып кетті. Қалай дымыңды құртып қылымсуды біледі-ау, құрғырлар! Т.Сәу. * Назымен, нәзiк ишараттарымен дымыңды құртып, дегбiрiңнен айырады ғой, пәтшағарлар», — деп назаландым Зүбәржаттың әлдебiр тұспалмен айтқан лебiзi тағы да жүрегiмдi ерiксiз шымырлатып. Ж.Шағ.