Жүректің әлдебір ерекше сезімнің салдарынан қатты лүпіл қағуы. * «Мектеп» дегені жер еңбегін ойып жіберердей дүрсіл қағып поезд өткен сайын – бақсының тақиясындай селкілдейтін қалқима әншейін. Д.Дос. * Күрең бие пысқырынды. Тау шөбін үзіп тартқысы келе ме, ауыздығын шайнап, басын сүзе береді. Мына кейпінде сәл тебінсең жердің жүрегі болып соғып, дүниенің кеудесінде дүрсіл қақпақ. Н.Дәу.