Адал асымның киесі атсын д.м. қарғыс. ~ Оңайлықпен мен саған басымды кескізем бе? – Күреңбай екі аттап, екі аттап, жұдырығын түйіп тұр. Анау қару қылса, қылқитып соғып жіберуге әзір тұр. − Сені дәм-тұзым ұрсын! – Нұртай тісі-тісіне тимей сақылдап кетті. С.Ом. ~ Сонда Пышан үлкен ала көзімен қарап: «Жол көрсеткен сен бе?» деп сұрағанда, Қоразбай: «мен болсам қайтейін деп едің?» – деп қасқайып жауап берген. «Дәм-тұзым атсын!» Б.Тоғ.
