Қорқа, қаймыға қайта-қайта көз тастай берді. ~ Зәйкүл шіркін қорқақтау еді, жалтаң-жалтаң қарады да: – Ойбай, тентекжан-ау, жүр, ауылдың адамдары жүгіріп келеді, — деп шелегін жерден көтеріп-ақ алды. Б.Майл. ~ Сонда шатырында отырған өңшең игі жақсылардың бұлардың қайсысының есі ауысқан дегендей, екеуіне алма-кезек жалтаң-жалтаң қарасқаны әлі есінде. Ә.Кек. ~ Сосын екеуі ақырын басып кейін қайтты. Соңдарына жалтаң-жалтаң қарасып барды. Киіктердің шөбі мол жылы орыннан кеткісі келер емес. С.Ел.