Біреу үшін өмірін берді; жан пида қылды, басын өлімге тікті, жанын аямады. ~ «… Жүзі құбыла, сөзі құран Шұғаның, Бір Шұға үшін жаңды құрбан қыламын. Кетерімде арманда боп сүйе алмай, Еңіреп жылап «қалқам» деді-ау шырағым…» Б.Майл. ~ Жүздеген жауыздар масайрап, тамақтан басқа қамы жоқ, елді еміп жатады. Олардың жауыз баласы үшін біз жанымызды құрбан қыламыз. Не өтесісі, не жақсылығы үшін? Әділет, тендік, адамшылық қайда? Ж.Айм.