Қарғанып-сіленіп, түгін қалдырмай боқтады, сыбады. ~ Жұлын-жүйкелерін бүйі уытымен бүрістірді. Жер жүзіндегі лас, жиренішті атаулар борандай бұрқап, аузы-мұрнын сыбап, жеті атасын жездей қақтап, қарғап-сілеп шыққанда Боранқұлдың шыбын жаны шыға қашпай қалды ғой әйтеуір. Ғ.Біл.