Қағажу көрді, қор болды, қажыды. ~ Түңіліп барып, үмітін үзіп барып, өз тілеуін өзі ғана тілер жалғыздықтың, жанашырсыз жетімдіктің зарын тартып, запысын шеккен қайран көзсіз ерлік– ай, өлімді тек осылайша, осындай көкпері, асау мінезбен ғана жеңе аласың… айнала аппақ қар: сеңдей сіресіп, тұтаса қатқан суық дүние. О.Бөк.