Кірледі, ластанды, өңі қарайды. ~ Қарамай иісі аралас шаң– тозаң қарт кісінің қасы– көзін, аузы– мұрнын тұтып қалады. Аузы– мұрнын танып алған ақ орамалды лезде тозаң тұтып, кіршең тартады. Ш.Мұр. ~ Жерге атқып түсіп‚ сығырайған жарықтың астына барып қолдан– қолға өтіп‚ әбден кіршең тартқан алақандай қағазға тағы да шұқшиды. Қ.Түм. ~ Ұясына енген күннің қан қызыл, сарғыш, күреңіткен, алуан түрлі шапағы да ала–құла, олар да біртіндеп кіршең тартып, өңін жоғалтып барады. А.См.