КҮН БАЙЫП БАТТЫ

Дәл сол қаза күні байып батқанша шегі қатып, жылап жатты. Суық дүние, тылсым дүние ортасында, тас бауыр адамнан алыс, жалғыздықта… үні өшті!.. Мәңгі өшті!..— деді де Абай сөзін бітірді. М.Әу.