КӨЗІ КӨР, КӨҢІЛІ ЖЕР БОЛДЫ

Көруден қалып, қор болды. ~ Ал таңбаласқан тағы да Матвейдің әкелері еді. Мен болсам, мынау, – іштей егесіп, сырттай
ұғыспаймын деп, көзім көр, көңілім жер болып, қақпанға түскен арландай арсыл- гүрсіл жатқаным. О.Бөк.