Ойнақылана күлім қаққан, бояма көзқарас. * Періштенің өрлігімен Тиер-тимес жерге қонған! Ләззатқа төсі толған! Көлгір көзі мөлдіреген!.. Болды, болды; тоқтал жаным: Есерлікке бердің алым. І.Жанс. ~ Ақанға кеше бәле таяндырған, Қалайша туа қалды аяу бұған? О, тәңір! Сақта бізді осындай дос, Көлгір көз, күңгірт жаны бояулыдан! Қ.Бек.