Алда не тосып тұрғанын, қайда барып, қайда қоныстарын бір құдай біледі д.м. ~ – Аруақты ауылдың баласы едің, келші құшақтай амандасайын, – дегенде, Сарыбала шегініп тұрып қалды, — Аруақ та, құшақ та кейін. Әуелі Жөкен, Шағырды табыңыз! — Қарағым-ау, қалай табам?! Көшерін жел, қонарын сай біледі олардың. Ғ.Мұст. ~ Есінен айрылған елдің көшерін жел, қонарын сай білетін, айхай, қу тағдыр-ай! Ғ.Біл