Адамның жан-дүниесінің кейпі, үйлесімі, ыңғайы, жүрек сыры. ~ Талпынам өзіңе ылғи болса лажым, Қалады аулақта ұмыт өкпе- назым. Толғаймын туған тілдің пернесін мен, Кеудемде күмбірлейді көңіл сазым. Т.Әл. ~ Келсе менің көңіл сазым, Шайнап тастар көкжалмын. Болса ерке сенің назың, Ерке назға мен зармын! Т.Әл. ~ Көңіл сазы әлдилеп тербетеді, Таңғы шықтың әдемі сазыменен. Ғашықтарша ғасырға сыр шертеді, Ақын қызың қаламның назыменен. А.Бим.