Налыды, қапа болды. ~ Тағдырда қосқан болса, көрісерсіз, Күйдірме қайғы ойлап іштеріңді. Мінеки қайғы ойлаған мен не болдым, Гүл едім жайнап тұрған, бүгін солдым. Шәк. ~ Буланып барып, суық ұрған темірін қырау тұтып, түртіп қалсаң қарып түсетін ашу– пошым алып адамның қартайып, қайғы ойлағанда ақырғы рет сілтеніп, түйіліп қалған дәу жұдырығындай кекті бітім. О.Бөк.