Бет-аузы қып-қызыл. * — Өй, сасық сол, жаныңды зәр түбіне жіберейін бе?!. — Қоя қой енді, мұрныңды бұзып жіберермін! — Аузыңды қан жалаған иттей қылармын! — Кет енді, мұрныңды даладай қылармын. Ж.Ахм. ~ Оны жегенде аузы-басымыз қан жалаған иттей ағал-жағал көгала болып шыға келеді. Ф.Оңғ.