Қайғыға батырды, жүрегін жаралады, қинады. ~ Жарын жоқтап зар қағады бір жесір, Қаралыға қан жұтқызып тіл кесір.
Н.Айт. * Адам баласы басқа түскен бейнеттің көп түріне көнгенімен, рухани бейнетке оңай көндікпейді екен, егделеген
шақтағы соңғы айрылудың азабы Боранқұл мен Мәликеге қан жұтқызды. Ғ.Біл. ~ Нағыз сәске. Айтқан түн тұрлауы жоқ өтіп
кетті, Сұлуды қан жұттырып, қайғылы етті. Мал өріп, нағыз сәске болған кезде, Қайтадан үйге кіріп жапты есікті. Б. Майл.