Жын соққыр, құдай атқыр д.м. қарғыс. ~ Əрі- беріден соң: «Есік жақтан жел жіберші, Елеусіз! » деп бұйырады Шəкең. Елеусіз, қағынды келгір, күлместен, дəнеме етпестен, есік жақтан қос қолдап, Шəкеңнің бетіне жел əкеліп шашады. Əй, не керек, ойына келгенді істейді- ау! Ж.Айм. * Сезінсең- жасыл, төр жайлау,қарасаң – мөлдір. Едені – таулар, ол жердің,төбесі-зеңгір. Сүзеген ала сиырды сауарда апам, “;Қағынды келгір!”дейтұғын “Қарасан келгір!” М. Құнап. ~ Қағынды келгір со, шешеңмен ойна енді. — Ойнағаным емес, рас айтам, опаланып алшы, құдаларың шалқасынан бір түссін. — Сөйлеме әрі. С.Мұр. ~ Жаңа ғана әлгi көктемей қағынды келгiр Тоқтамысың келiп, өзеуреп бара жатырмын, тамақ бер деп бiр оятып едi. Р.Рай.