1. Ұзақ жүріп, шаршап шалдықты, қалжырады, азып-тозды. ~ Мал жауда қалды. Бірінен-бірі адасқан жұрт. Ұлы жүз бен
Орта жүздің найман, қоңыраты жол-жөнекей Сырдария бойындағы екі Ала көлдің екеуінің де жағасын өлікке толтырып
Бұқараға құлады. Орта жүздің арғыны мен қыпшағы ақ шаңытты толарсақтан кешіп, ақ табан боп Торғай бойына тұмсық
іліктірді. Ә.Кек. ~ Сөткеге созылған жүрістен әбден қалжырап, ақ табан бопты. Д.Ис. ~ Уа, Төле би, Сені халқың
Көрегенім деуші еді, Ақ табан боп шұбырған, Қаралы мына халқыңның, Көргенің бар ма, жарқыным Топырайтып тұрлауын?
Т.Ахт.
2. Ел-жұртынан айрылып, тентіреп кетті. ~ Тоқтамасқа меңзеймін, Жалғызымның шамасын. Кетер болсаң, сұлтаным,
Енекемнің еміп кет, Төсіндегі екі мамасын! Тіл білмеген дұшпанға, Сұлтаным, жалғыз барасың! Қош сұлтаным, аман бол,
Әлдекандай боласың! Тоқсандағы атаң Тоқтарбай, Бұтында жоқ ыстаны, Тізесіне тон жетпей, Ақ табан боп