Ойлау қабылеті нашарлады, ақыл-есінен айрылды. ~ Ақынның ойына өлең селі тасқын атып, толқыны ақ жалдана буырқана бастады: “Шалдыққан көңіл жүдеу, тәнім арық, Болғандай суға батып, кеме ғарық. Сұм бастан ақыл қашқан, қиял басқан, Тітіреп улы оймен жүрек қарып…” Таңжарықтың көзі әуелі Махсұтқа түсті. Т.Рыс. ~ Тал да таппай қармауға жағалаудан, Ақыл қашқан адыра бабалардан. Қандай қарғыс атты екен қайран елді?! Қайда барып тығылар паналауға?! М.Мақ.