Асығып-үсігіп, аптығып, жанталасты, алас ұрды, мазадан айрылды. ~ Сөйтіп, біраз шапқаннан кейін ала өкпе болған асаудың үсті-басы ақ көбік тер болып, сайтаны бастыға бастайды. С.Мұр. ~ Мынауыңыз жаяу бәйге ме? Е, оған біз не үшін ала өкпе боламыз? Бәйгеңіз болса мына Ештайға бере салыңыз, ақыр ол алдына жан салмайды. К.Сег. ~ Қыз оқып кімді көгерткен. Әліпті таяқ деп білмесек те, ағаңның екі аяғын бір етікке тыққан қатын болғанбыз. Енді сенің көйлегің, көншегің деп ала өкпе болар жайым жоқ. К.Қаз.