1. Бірдеңе дәметіп, тіленді, қайыр сұрады. ~ Асау десе албастысы бар Сұлтанмұраттың алдына кеп алақан жаймайтын адам жоқ. Ондайда бәрі бетегеден биік, жусаннан аласа бола қалады. Ш.Айт. ~ Қайыршы көрсе қайырым жасағысы кеп етжүректері елжіреп тұратындығы сонша, ала дорбасы алдына түсіп шеттен келіп алақан жайған мүсәпір миллиардерлерге бар-жоғы бір чемодан бакс берсе, «мә, сенен аяғанды ит жесін» деп бір заводты немесе бір мұнай компаниясын ұстата салатын. Т.Сәук.
2. Құшағын ашты; еліттірді; қонақжай мінез танытты.
~ Тамшы кіршіксіз мөлдір болғанмен күлім қаққан көк аспан күңгірт тартып жүре берді; кел-кел деп шаттана алақан жайған Алатаудың бөктері түксиіп алыстап барады. Т.Сәук. ~ Сексеуіл шоқты жанарым менің, Жасын ойнатшы жалғанға. Бақытқа байтақ бала күндерім, Алақан жайсын арманға. Д.Кәп.