Жан ұшырды, шарқ ұрды. ~ Масқара! Күмажінік түгілі сымбылбай да жоқ. Алас ұрды. Қалтасын олай ақтарды, бұлай ақтарды. Ж.Айм. ~ Жиырма-отыз қадамнан артық жүре алмай, бір дем алатын еді. Үйіне қалай жетті, солай мұрттай ұшты. Екі-үш күндей қиналып, алас ұрып жатты. Ж.Айм. ~ Елдің болыстары шабуылдап, аспаннан жайдың оғы түскендей алас ұрды да қалды. Ғ.Мүс. ~ Дәл осы халде Айшаның жүрегі аттай тулап, сабырынан айрылып “болшы бол” дегендей болды. Бағанағы қатаң беріктік енді алас ұрған дегбірсіздікке басты. М.Әу. ~ Тықы ақыл таппай алас ұрды. Жан-жақтағы қыстаудан жігіт жинатты. З.Шүк.~ Адамның кейде өзіне-өзі жиренішті көрінетін кезі болады, ол қандай безбүйректігін де, зымияндығын да сол бір сәтінде ұмытып, қатты түйлігумен жүреді; қатар-құрбысымен де әңгімесі жараспай алас ұрады. М.Сүн. ~ Темір құлаған жолдасының беліндегі наганға жармасып жатқан Нұрсұлтанды көрді. Сол арада алас ұрғ