Өмірге терең бойламаған, жауқазындай балғын.~ Асығат өлең жазуды ерте бастаған. Алғашқы дастаны да ерте туды. Бірақ ешкім ол дастанға елең етпеді. Өмір көрмеген албырт жас, өзінің уыз махаббатын ғана арқау етіпті. І.Ес. ~ Тақсыр, өлімге жұмсардай Қуаттың мен білмейтін күнәсі бар шығар. Ол сұмдығы мына бұйрығыңыздан сезіліп тұр. Бірақ албырт жастың аңғырт қадамын кешірер үлкендігіміз қайда? С.См. ~ Ал жалғызсырасын. Сонда біз не қамсау боламыз. Əлде түйенің жарты етіндей дөңкиген Дос маңынан тіпті Мұхаңа да ықтасын болар бос қуыс табылатыны ма? Осының бəрі албырт жастың аңғырт ойы екен. Оны мен кейін білдім. З.Қаб. ~ Құлағында тынымсыз сыңғырлап әдемі үн тұрды. Сол үн қаяу түсіп көрмеген шаттық көңілден, таза пәк сезімнен хабар бергендей. Албырт жастың, сымбатты тұлға, сирек ажар ай құшақ қауып табысқан айырықша бақытты жан. Ә.Кек.