Жарымағыр, жегенің желкеңнен шыққыр д.м. қарғыс. ~ Алшынбай (ұнатпай). Тәйт әрі, су татыған сөзді есітпесем екен. (Сахнаның түбіне қадала қарап.) Әй, Елекбай! Атаңа нәлет-ау, мана айттым ғой: сонау бір жерді күреп таста деп… алғаны ас болмағыр… (Кенет ашуланып.) Неге ұрасың малымды? Неге ұрасың деймін малды… Б.Май. ~ Аржағынан ағаш шыға келді. Ағашқа ары- бері шеге қағып, бетіне ғана сабын жалатып, мөр басып лекерлеп қойған екен, алғаның ас болмағыр. Нұрперзентті айтсаңшы, сойталдай боп, соны аңғармаған. Ш.Мұр.