Жаны қалмай жалпақтады, өбектеді. ~ Кәміш бүкіл конторды басына көтеретін болған соң, Қосиманов не істерін білмей сасқалақтап, әйелінің алды-артына шығып: – Қой енді, мынауың масқара екен. Мекеменің адамдарынан ұят болды-ау. Қой деймін… С.Жүн. ~ Жаратқан ием, өзің пәле-қазаңнан сақтай гөр! – шөкімдей ғана қара кемпір келіншекті жас балаша екі білегіне салып көтеріп бара жатқан жігіттің алды-артына шығып дедектеп жүр. Қ.Мүб.