Межелі жерге жетіп тоқтады, атын тізгіндеді. ~ Бүгін аспандағы күн қандай қызса, Қарақоға көлінің басы да сондай қызды: лек-лек атты, топ-топ арба көлдің о жағынан да, бұ жағынан да андағайлап келіп, он шақты үйдің орта шеніндегі қоңыр төбел үйге кеп ат тұмсығын тіреп жатты. Б.Майл. ~ Бұлардың сәлемқұмар жұрт екенін білуші еді, бірақ тұтқын сөз — тұзсыз дә쬬: он аттылы ат тұмсығын тірердей боп түйіліп келгенше сәлемге құлқы шаппай-ақ қойды. А.Сүл.