Жағдайы мүшкіл болды; басына пәле үйірілді. ~ Мүгедектердің бәрі бүйте берсе, ойбай-ау, атпас таңға қалмаймыз ба! О.Сәр. ~ Айналайын, шырағым!.. Осындай бір атпас таңға қалдық… Амалың көп деуші еді… Осы пәледен бізді есебін тауып құтқарсаң пәлендей дүние берер едік, – деп зар жыласыпты. ҚЕ.