Қыр соңынан қалмады, жабысып алып, айрылмады. ~ Жатырыңнан қағынған сен салдақының өнегесі! Қызың тапа тал түсте анау Бектемірдің боқмұрын баласына аш кенедей жабысып аузы-басын жалап жатыр көшеде. С.См. ~ “Әкау, мына қытай бір ауылды уысына ұстаған секратары бола тұра, мұның саудада несі бар? Маған нағып тас кенедей жабыса кетті? Менің ішек– қарнымды ақтарып, құйымды ұққысы бар ма? Не болса да ішіне кіріп, аңғарын ұғайын” – деген ойға Қанат та келді. Т.Рыс.