Шабыттанды, рухтанды, делебесі қозды. ~ Әсеттің әруағы қозды. Домбыраның қос ішегін термелей қаққанда былқылдай сылаңдаған коңыржай әуен күмбірледі. Соған ілесе самалдай сусыған екпіні жүрдек бір әнді ырғалта жөнелді. Қ.Тол. ~ Түркпеннің еске түсіп бар ылаңы, Көбестің қозды кенет әруағы. “Мал түгіл, жанда қазір кие бар ма?! — Қанша ошақ жау қолынан қаңырады? С.Нұр.