Өмірінің сәні кетіп, өңі сұрланды. ~ Абай өзін өзі не күйде, не деген делсалдық дерт үстінде жүргенін аңғара алмай жүрді. Бар дүниеге гүлі солған, шырағы сөнген тұлдырдай қарап, жүдеп кетті. М.Әу. ~ Құшағын осынша кең жайып жатқан Талас алқабы менің бір көздеген – жерім. Қазіргі кезде гүлі солын қалса да, қашан қар келіп басқанша, көркін күзге берер емес. Ә.Әб.
