~ “Қарашы, үндемей жүргенге ұяң бөрік пе десем… жатып атары бар екен- ау өзі! ” Ә.Асқ. ~ Құдай бұйыртса, iшерсiң. – Темiрдiң де жатып атарлығы бар екен, байқатпай iлiп өттi. Және сайқымазақтықпен ыржиғандай болды. Ә.Ыб. ~ Қоңырлығыңды көріп қойдан жуас па деп жүрсем, жатып атарың мол екен- ау! Қ.Ысқ.