Қорқа, үрке, жалына мөлтеңдеді. ~ Торы бесті аяғын інге тығып алған, жігіт ерен асып түсе жазды. Ойын кілт үзіп, айнала жаутақ қаққан-ды, қапелімде күн астында құла-шабырлана шұбырған құм бедерінен белгі таны-мады. Ж.Нәж. ~ Бұл жүзіне зер салуы мұң екен, екі бетінің ұшы қызарып, дөңгелетіп қарын байлаған бас уәзірдің онсыз да мыртық бойы жерге сіңіп бара жатты. Жаутаң қағып шөкелеп жерге жығыла кеткен. Р.От. ~ Күн шығады, күн қызады, Ұямызды кім бұзады. Алматыға жаңа келіп, Жаутаң қағып тұрмыз әлі. Т.Молдағ.