Сұстанды, зәрленді, ашу шақырды. ~ Мынау кеңсе қай кеңсе —мәрмәр кеңсе, Енгізбейтін есігі аңғалды өлсе. Кеңселердің желкесі күжіреймек — Кер Заман мен шерлі адам кермар келсе. С.Нұрж. ~ Шал мұртын, сақалын сипап тұрды да, кейін шықты. Желкесі күжірейді. Қолындағы қара бұйра бөркін қалш- қалш етіп басына әрең киді. М.Дәу. ~ Мұндай кезінде сұлтанның сырт бейнесі шынында да жолбарысқа ұқсас қаһарлы болатын, желкесі күдірейіп, өткір көздері әдеттегісінен гөрі қызара түсіп, тірі жанға тіл қатпай, сұстана қалатын … І.Ес.