а) Құмартты. ~ Бұлай бітеді деген кімнің ойында бар? Бəрі де қуанып кетті. Араққа жерік боп отырган жұрт бас қойды. Күйшілер күйді гулетті. Жастар билеуге кірісті. Ж.Айм. ~ Күрсіну де, күңірену де кім үшін екенін білмеген қазаққа не дауа?! Мен қара басымды халқымнан алып қашып бара жатқан жоқпын. Ауқымым, елім үшін. Қанға жерік болып жүргемін жоқ, жиренгенім үшін қанды– қанмен жууға аңсарың ауады екен. Жерім қайда? Кегім, есем қайда? Т.Рыск.
ә) Екіқабат әйелдің әлдебір асқа көңілі кетуі. ~ Не ішкің келеді?– Шұбат жоқ қой қазір бұл ауылда… Соны аңсағандай боламын. – Қайдан болса да табамыз оны. Түйенің етіне жерік болған әйел уақытынан асып босанады дейді. Т.Рыск.