Көңілі босады, елжіреді. ~ Демежан тоқалының көзді арбаған зипа бойына бір- екі рет ұрлана қарап өтті де, назарын басқа жаққа бұрып әкетті. Көп қарай берсе көңілдегі қыжыл, күдік- кірбеңнің бәрі ұмытылып, жүрегі құрғырдың майдай еріп жүре берерін сезгендей, қайтадан тас бекініп алды. Қ.Жұм. ~ Жүрегiм уiлжiп, майдай ерiп барады. «Құдайым- ау, осы қос құлыншағымды менен көрi бақытты ете гөр! Ж.Шағ.