Бұл суретке қарағанда, ең алдымен, кеудеңді кернеген шексіз еркіндікті сезінесің. Көз ұшындағы көкшіл таулар мен оның етегіндегі мамықтай жасыл желек адамды күнделікті күйбең тіршіліктен суырып алып, мәңгілік тыныштық әлеміне жетелейтіндей. Ақ боз үйлердің айналасындағы тымық ауадан бабалардың ізі, тарихтың жаңғырығы естіледі. Осынау кеңдікте өзіңді кіп-кішкентай сезіне отырып, сонымен бірге бүкіл ғаламмен біртұтас екеніңді ұғынасың. Бұл — жай ғана пейзаж емес, бұл — жанның демалысы мен атамекенге деген перзенттік махаббаттың көрінісі.
Осынау терең сезімдер тек табиғаттың кереметінен ғана емес, фотографтың кәсіби шеберлігінен туындап тұр. Автор табиғаттың шынайы бояуларын, әсіресе аспандағы сұрғылт бұлттар мен жердегі қанық жасыл түстің контрасын өте дәл бере білген. Мұндай түстер үндестігі көрерменге жайлаудың салқын самалы мен саф ауасын сездіргендей . Фотограф жарықтың орайлы сәтін шебер таңдаған: күн көзі бұлт артына жасырынған сәттегі жұмсақ шұғыла суреттегі артық көлеңкелерді жойып, кадрға ерекше ауан берген. Суреттегі масштаб пен теңгерім де таңғалдырады. Алыстағы асқар таулар мен алдыңғы пландағы кішкене ғана ақ үйлерді салыстыру арқылы автор даланың ұлан-ғайыр кеңдігін айшықтаған. Ақ боз үйлер композицияның жүрегі іспеттес — олар бүкіл панорамаға жан бітіріп, назарды бір арнаға тоғыстырып тұр. Бұл жұмыстан автордың тек техниканы меңгеріп қана қоймай, сұлулықты жүрекпен көре алатын және оны өзгеге сезіндіре алатын нағыз суреткер екені айқын көрінеді.