Қаза болды, өлді. ~ Өлеңім егер болмаса, Жоқ шығар менің керегім. Жұлыны үзілген сұм қанша, Жұлам деп емен, терегін. Р.Нияз. ~ Жұлыны түннің үзіледі, Жұлдыздар тағы өшеді… «Бәрі де – Тәңір құзіреті» деседі. Тәніміз – қасқыр, ырылдаған, Жанымыз – пенде, жасқаншақ. А.Елг.
Ә) Өмірлік таяныш-тірегінен айрылды. ~ Құлыным! Ой-бо-ой, үзілді ғой жұлыным!— деген Дәу апаның зор қаралы дауысы таңғы аспанға әуелеп көтерілді. С.Елу.