Есінен шыға елірді, құтырынды. ~ Осы ойлар басына келгенде, Дохалдай жын буғандай одан арман құтырына түсті. Қ.Жұм.~ Ақырсам жын буғандай арқалымын, Ән-жырдың қара нөсер шалқарымын. Жетеді айқай салсам күндік жерге Білмейтін бүгесінді дарқан үнім. Ә.Тәж.