Уайымға салынды, қасырет көрді. ~ Жамылып сағыныштың сал шекпенін, Сарғайып сенің үшін зар шеккемін. Зарықтыр, о, тәңірім, жалықтырма? Мәңгілік ғашықпын мен, ант еткемін! М.Мақ. ~ Әттеген–ай, несіне бұлай айта қойды екен? Соғыстан мерт болған жанды еске алып, көңілі бірде құлазып, бірде зар шегіп, күйіппісіп мың құбылып отырғанда, аузынан байқамай шығып кетті ме екен? Ш.Айт.