Ұшып-қонды, елпілдеді. ~ Әрі жүрегіне шөңгедей қадалған, сорып, шаншып мазалайтын өзгеге ұсақ, өзіне ұлы қасіреті бар-ды, сол оянды. Айтсын, айтсын! Неменеге елпек қақты? Жетіскені не? Ж.Нәж. ~ Иесінің бұйдалы тайлағындай елпең қағатын көнбіс сипатынан белкүллі айнып, жаңа бір қайсар мінез тапқандай. С.Ом.