Posted in

КЕРІМ БОЛҒАНДА

Жолы болды д.м. ~ Апасының мінезі осы, қайтерсің. Қызарақтаған Бөкен: — Қойшы енді, ойбайламай, барамын ғой, жарайды,— деді күңкілдеп. Көзінің астымен төңірекке қарап еді, керім болғанда көшеде ешкім жоқ екен, мұндайда ол өзімен бірге оқитын қыздар мен ұлдардан қатты қысылатын. Әсіресе көрші үйдің қызы Гуля көрсе бірінші боп мазақтайды ғой. С.Мұр.