Көңілі ұзылды, мұңайды. ~ Ән мен өлең — жүректің егіз перзенті. Бірінсіз бірінің күні жоқ. Екеуі де сұңғыла сұлулыққа, әлеміш әсемдікке құмар, құштар, іңкәр… Біреуі көзден сәл таса болса, екіншісінің қабағына қар қонады, кірпігіне кірбің ұялайды. И.Сап.