Адам деп есепке алмады, сыйламады, менсінбеді, есептеспеді. ~ От– арбаға мінгенін, тескен таудан өткенін жыр ғып айтқанда, Назарқұл ішінен: «Көші– қонның тауқыметін маған артып, мақтануын қарашы! » деп кіжінер еді. Әнші мен жыршыны атқосшы етіп ертетін Ноғайқұл қобызшыны кісі санатына қоспаушы еді. Т.Әл. ~ Жалғыз ұлды әкесіне де қимай көкірегіне басып ала кетіпті. Сөйткен ананың басына көктас та қоя алған жоқ. Көктас қоярлық ол кезде Бескемпір кісі санатында болған жоқ. Қ.Ысқ.