Ескі, тозығы жеткен. ~ Жіберші! Көн табан қара бетінен бір ұрайын кіспұрыштың! Жіберші! — деп Шәріп бұлқынады. С.Елу. ~ Үйге безсем, көңіл ит көше кезіп, Тереді неше секем, неше сезік. Үміттің үлбіреген нәзік гүлін Күдіктің көн табаны кетеді езіп. Ә.Кек.