Ұмытылды, жоқ болды. ~ Қасқырдың кім білмейді қомағайын, Көңілден, жемтік көріп, кетті уайым. Келді де бір сүйекті салды ауызға Шетінде бөлегірек жатқан дайын. А.Байт. ~ Кемпірден көңіл суытып, Ата-анасын ұмытып, Балаға көңіл бөледі… Зайылдық кетіп көңілден, Жад қылып іштей Алланы, Аман қыл деп баланы, Шынымен ақтап тіледі. “Алпамыс б.” ~ Рабиға айтты: – Көңілден кетсін дағың, Шірімесін сөз айтқан тіл мен жағың! Айтып тұрсың әншейін маған жорта, Артық екен менен де сенің бағың! М.-Ж.Көп.