Жаны қалмады; асты-үстіне түсті. ~ Осынау мүжіліп, жүрегі егіліп отырған пұшайман жанының көңілін қалай демерін білмей өбек қақты. Т.Сәук. ~ Өйбай шырағым, кешіре көр, кешір, – деп өбек қағып, ұшып кете жаздады. Қ.Ысқ. ~ Ол уақытта жанында өбек қағып жүрген бала-шағаға да, сырттан көңіл сұрай келген ағайын-туыс, дос-жаранға да бұл риза-тұғын. Д.Әш.