Желіктірді, айдап салды. ~ – Жә, осы Шинжиаңдағы аз санды ұлттардың сорпа бетіне шығарын түрмеге жаптыруда, Шыңдубәннің өкпесіне жел беріп, қолтығына су бүркіп отырған, арғы беттің қызылдары– ау, сірә? Т.Рыс. ~ Міне, солай қытайдың бауырмал жұрты алыстан ғана қаламының шытырын құмарта естіген, ал енді болса сағынып көрген қолтумасын кезектеп қолқусырып қошаметтеп жатқанда мен әкем Біләлға бағышталған бақи дүниесінің сауабымен жүріп, жалғыз қадаулап сырттап қалғаным – ол кісінің өкпесіне жел кіргізді. Ж.Біл.