Сұрланды, қарауытты, сұры қашты, көмескіленді. * Байғұс көкем аулада мең-зең болып, жүзі күңгірт тартып, ызадан жарылардай боп тұрды… Кішінің күні осы екен ғой. Б.Мом. * Күн тұтылғаны есте. Бір сәтке дүние күңгірт тартты. «Мен болмасам тіршілігің нешік?» дегендей еді. Ш.Мұрт. * Ай суға сүңгігендей қара- қошқыл бұлттың арасына күмп берді. Дүние күңгірт тартты. Ш.Мұрт.
