Қайғырды, қамықты; іш құса болды. ~ «Апамның қайғысы шығар… Үйде кісі болған соң, именетін шығар…» деп ойласа да, Ақбілек әкесінің оңашада да бір ауыз тіл қатпағанына қапа болады. Ж.Айм. ~ Анашым! Жаратылдың бағыма шын Білемін көңілсізсің, сағынасың. Қайда жүрсем, қамқоршым Отаным бар. Қапа болма мен үшін, неғыласың… М.Мақ.